Pois iso, que ó amigo Miguel Piñeiro o escolleron como pregoeiro da Festa da troita da Pontenova impóndolle tamen a Troita de Ouro.
Eiquí o tendes procedendo a repartir literatura ante un ben numeroso público.
Que ano meu ¡¡¡
Pontenova, A Estrada, estoupando o EGM ...
Soamente che falta un salmón para completar e xa te canonizamos.
Que non pare a música¡¡
miércoles, 2 de mayo de 2012
Xornada con Marc Petitjean
O día 30 de Maio foi unha desas xornadas que merecen a pena.
O mestre Marc Petitjean visitou Galiza da man de Rodhani e en calidade de mestre de ceremonias Raul Soria o propietario da franquicia.
A miña perspectiva ante tal visita era simplemente visitar a demostración de montaxes programada para a tenda de Coruña e aprender da man do mestre de mestres de montaxe de CDC algunhas cousiñas útiles.
Pero as cousas cambiaron súbitamente o día anterior.
Chama o amigo Piñeiro e di que lle teño que facer un favor. Me di que teño que levar a alguén a pescar. Para min que un amigo me chame para decirme que acompañe a un amigo seu de pesca non é obriga senon alegría. Pero esta alegría convirteuse en xúbilo cando me di o nome do pescador do que temos que facer de gancheiros.
Cando chamo ó Santi este tampouco o cree.
Imos levar a Marc Petitjean a pescar muxos a Lires ¡¡¡
Finalmente e a pesar da marea algo alta, que nos vai obrigar a pescar do lado das Pedra Miudas (para min o lado menos bó da ría para esta pesca), quedamos con toda a ilusión do mundo en Lires.
Tamén se une o amigo Marcelo de Baio , que fai un kit-kat no seu traballo para vir a axudarnos e fotografarnos.
E estas son as imaxes da xornada.
Comentar que os muxos, ainda que non tiñan o día para pescalos debaixo da superficie, si espabilaron na tona da auga.
Tanto Raul como Marc colleron un bó número de pezas e creo que o pasaron razoablemente ben e sentiron queixarse o corcho das súas canas de línea 4, claramente insuficientes para os abalorios que en Lires hai.
A mestría de Marc veuse na súas capacidade de adapatación, dando cunha mosca de cú de parrulo que funcionou perfectamente cós muxes en superficie. E que ó fin, un mestre, é un mestre en toda circunstancia.
Pola tarde e logo dun xantar de amigos, xornada de montaxe.
Os que me coñecen saben que nin monto, nin me gustan as moscas en CDC, material ó que lle vexo uns problemas de secado e limpeza, que para o meu gusto o invalidan bastante, a pesar que recoñezo que ten unhas características de presentación e imitación de emerxencias insuperanble.
O caso é que das lección maxistral do mestre Marc saquei varias conclusións interesantes, tanto para montar esas moscas noutros materiais (na miña querida lebre ártica), como para facerme dubidar en montar algunha imitación en cú de parrulo.
Ensinounos como limpar as moscas, que cantidade de pluma hai que pór para que non se afoguen, proporcionalidade de emerxentes. En fin, duas hoas a mar de aproveitadas, para canto mais entre amigos.
Ademais de todo isto explicou como monta el os streamers, coñecemento que era o que principalmente esperaba adquirir de este curso, e como se tunean as Magic Heads nos mesmos.
En resume unha xornada completa, completa. E da man dun home que sabe, que comparte o que sabe, e o mais difícil nos tempos que corren, cheiños de falsos becerros de ouro, humilde e bó comunicador. Pena de non saber francés para collerlle as cousas á primeira, iso sen menoscabo da fantástica labor de traducción simultánea de Raul.
Graciñas por todo Marc e que saibas que en Galiza eres benvido sempre que queiras vir a pescar a este Finisterrae.
O mestre Marc Petitjean visitou Galiza da man de Rodhani e en calidade de mestre de ceremonias Raul Soria o propietario da franquicia.
A miña perspectiva ante tal visita era simplemente visitar a demostración de montaxes programada para a tenda de Coruña e aprender da man do mestre de mestres de montaxe de CDC algunhas cousiñas útiles.
Pero as cousas cambiaron súbitamente o día anterior.
Chama o amigo Piñeiro e di que lle teño que facer un favor. Me di que teño que levar a alguén a pescar. Para min que un amigo me chame para decirme que acompañe a un amigo seu de pesca non é obriga senon alegría. Pero esta alegría convirteuse en xúbilo cando me di o nome do pescador do que temos que facer de gancheiros.
Cando chamo ó Santi este tampouco o cree.
Imos levar a Marc Petitjean a pescar muxos a Lires ¡¡¡
Finalmente e a pesar da marea algo alta, que nos vai obrigar a pescar do lado das Pedra Miudas (para min o lado menos bó da ría para esta pesca), quedamos con toda a ilusión do mundo en Lires.
Tamén se une o amigo Marcelo de Baio , que fai un kit-kat no seu traballo para vir a axudarnos e fotografarnos.
E estas son as imaxes da xornada.
| Inicio da xornada e intercambio de moscas |
| Marc e Raul en primeiro plano |
| Marcelo cós nosos invitados |
| Panorámica dos pescadores na ría |
| A imitación de Marc, que tanto rendeu na xornada |
Comentar que os muxos, ainda que non tiñan o día para pescalos debaixo da superficie, si espabilaron na tona da auga.
Tanto Raul como Marc colleron un bó número de pezas e creo que o pasaron razoablemente ben e sentiron queixarse o corcho das súas canas de línea 4, claramente insuficientes para os abalorios que en Lires hai.
A mestría de Marc veuse na súas capacidade de adapatación, dando cunha mosca de cú de parrulo que funcionou perfectamente cós muxes en superficie. E que ó fin, un mestre, é un mestre en toda circunstancia.
Pola tarde e logo dun xantar de amigos, xornada de montaxe.
Os que me coñecen saben que nin monto, nin me gustan as moscas en CDC, material ó que lle vexo uns problemas de secado e limpeza, que para o meu gusto o invalidan bastante, a pesar que recoñezo que ten unhas características de presentación e imitación de emerxencias insuperanble.
O caso é que das lección maxistral do mestre Marc saquei varias conclusións interesantes, tanto para montar esas moscas noutros materiais (na miña querida lebre ártica), como para facerme dubidar en montar algunha imitación en cú de parrulo.
Ensinounos como limpar as moscas, que cantidade de pluma hai que pór para que non se afoguen, proporcionalidade de emerxentes. En fin, duas hoas a mar de aproveitadas, para canto mais entre amigos.
| Vista da demsotración na tenda Rodhani Coruña |
| Un trico de corzo e CDC |
| The famous Barón Rojo |
En resume unha xornada completa, completa. E da man dun home que sabe, que comparte o que sabe, e o mais difícil nos tempos que corren, cheiños de falsos becerros de ouro, humilde e bó comunicador. Pena de non saber francés para collerlle as cousas á primeira, iso sen menoscabo da fantástica labor de traducción simultánea de Raul.
Graciñas por todo Marc e que saibas que en Galiza eres benvido sempre que queiras vir a pescar a este Finisterrae.
domingo, 22 de abril de 2012
O principe pobre. Xornada de muxes en Lires
Hoxe pola mañá no reunimos un grupo de amigos na Ría de Lires para pescar.
A quedada a organizaron entre o Santi Nitas e Luis Merayo dende os seus respectivos blogs.
A ría de Lires está na desembocadura do río Castro e fai a fronteira entre Muxía e Cee.
É unha desas pérolas que Galiza garda para uns poucos que por uns ou outros motivos temos a sorte de coñecer ben a Costa da Morte.
Pena que a mole da piscifactoría que o Grupo Tres Mares se ocupara de impór o feismo neste pequeno tesouro. Un entende que son cousas que se fixeron nos anos 60, pero cabrea que un entorno así teña esta penitencia. A penitencia exténdese ó río Castro, que dende a construcción da presa (sen escala regulamentaria) veu como os migradores teñen impedido o remonte de forma total. Esperemos que este feismo da explotación económica non se extenda na Costa da Morte por actuacións mal planificadas e que sitios como o coido de Touriñán non teñan que pagar o ''prezo do progreso''. Esse famoso progreso dalgúns desarrollistas anclado no S XIX.
Ó lío. 9:00, café en Lires povo e saida cara a zona de pesca.
Optamos por motivos de seguridades dos nenos que veñen no grupo, por pescar a ría polo lado do Norte, no punto onde desemboca o Castro, pero tendo o desaugue da piscifactoría de Tres Mares a tiro, pois sabemos que nesa zona están os grandes trofeos.
En canto nos puñemos a pescar comenza a actividade. A marea está baixa e aínda así hai actividade.
Os munxes van entrado ás moscas de imitación de pan.
A pesar da súa contrastada actividade, renego desta mosca pois traio outros plans. A miña idea é evaluar unha serie de novas moscas de muxe que teño idea de usar no Lago da Frouxeira para cando os torpedos de prata comencen a comer. Pero isto terá que esperar ata Xullo polo menos e que a canle peche.
Montadas en anzois Hanak do 12 son unhas pequenas ninfas montadas con rocalla de contas de vidrio con dubbing de material brillante. Levo tres coores básicos: Blanco, roxo e verde.
Funcionan á perfección pero especialmente a montada con contas transparentes e con lá natural de ovella. Quizais polo seu parecido cun pequeno isópodo ou unha pulga de mar.
Cando chega o mediodía a cousa está que arde. As picadas sucédense e todo o mundo ten picadas arreo.
En algún momento se chegan a ver tres muxes enganchados á vez.
Tamén vemos varias roturas de baixo e algunha carreira espectacular como a dunha peza que lle saca uns 40 mts de backing a Santi, que por certo tiña un equipo liña 7-8. Para recordar ....
Logo de catro horas deixamos o escenario de pesca, cós brazos doloridos, pero contentos das pelexas e as capturas, aínda que todas voltaran á ría.
Por certo tamén se colleu unha troita por desgraza era unha arcoiris das que fuxen da planta de acuicultura. Reseñar que estaba esguinando e xa presentaba librea plateada.
Logo dun xantar bárbaro en Casa Valentín na Pereira, onde nos trataron como príncipes e pagamos como currantes, toca retirada.Quedaremos en Xullo no Lago de Valdoviño, sen dúbida.
Finalmente só me queda facer unha reflexión.
Porque un peixe tan deportivo, que pode facer arrancadas que che saquen 20 mts de backing, que rompe terminales de 0,20 con soamente un par de kg, se pode considerar un peixe lixo por moitos pescadores e aínda mais por algún mosqueiro?
Somos pescadores ou pescadeiros?
A pesar de decir que somos pescadores recreativos e outros moitos deportivos, como podemos desprezar a este Principe das Mareas? Quizais porque non ten unha carne tan ''fina'' como as troitas?
Cada vez estou mais seguro que non todo neste mundo da pesca é trigo limpo, e que moita xente que se dí deportiva ou recreativa, non deixan de pensar en carne. Aínda que ceiben todas as súas capturas.
Un adversario da categoría do Principe das Mareas non merece este desprezo
A quedada a organizaron entre o Santi Nitas e Luis Merayo dende os seus respectivos blogs.
A ría de Lires está na desembocadura do río Castro e fai a fronteira entre Muxía e Cee.
É unha desas pérolas que Galiza garda para uns poucos que por uns ou outros motivos temos a sorte de coñecer ben a Costa da Morte.
| Saída da ría de Lires na praia de Nemiña |
| Outra vista da boca da ría |
Pena que a mole da piscifactoría que o Grupo Tres Mares se ocupara de impór o feismo neste pequeno tesouro. Un entende que son cousas que se fixeron nos anos 60, pero cabrea que un entorno así teña esta penitencia. A penitencia exténdese ó río Castro, que dende a construcción da presa (sen escala regulamentaria) veu como os migradores teñen impedido o remonte de forma total. Esperemos que este feismo da explotación económica non se extenda na Costa da Morte por actuacións mal planificadas e que sitios como o coido de Touriñán non teñan que pagar o ''prezo do progreso''. Esse famoso progreso dalgúns desarrollistas anclado no S XIX.
Ó lío. 9:00, café en Lires povo e saida cara a zona de pesca.
Optamos por motivos de seguridades dos nenos que veñen no grupo, por pescar a ría polo lado do Norte, no punto onde desemboca o Castro, pero tendo o desaugue da piscifactoría de Tres Mares a tiro, pois sabemos que nesa zona están os grandes trofeos.
En canto nos puñemos a pescar comenza a actividade. A marea está baixa e aínda así hai actividade.
Os munxes van entrado ás moscas de imitación de pan.
![]() |
| Cardume de muxes na ría |
![]() |
| Emilio gañando unha das partidas |
A pesar da súa contrastada actividade, renego desta mosca pois traio outros plans. A miña idea é evaluar unha serie de novas moscas de muxe que teño idea de usar no Lago da Frouxeira para cando os torpedos de prata comencen a comer. Pero isto terá que esperar ata Xullo polo menos e que a canle peche.
Montadas en anzois Hanak do 12 son unhas pequenas ninfas montadas con rocalla de contas de vidrio con dubbing de material brillante. Levo tres coores básicos: Blanco, roxo e verde.
![]() |
| A famosa baetis forneira |
Funcionan á perfección pero especialmente a montada con contas transparentes e con lá natural de ovella. Quizais polo seu parecido cun pequeno isópodo ou unha pulga de mar.
Cando chega o mediodía a cousa está que arde. As picadas sucédense e todo o mundo ten picadas arreo.
En algún momento se chegan a ver tres muxes enganchados á vez.
![]() |
| Clavada múltiple |
![]() |
| Os tres pescadores anteriores voltando ás súas capturas á auga |
Tamén vemos varias roturas de baixo e algunha carreira espectacular como a dunha peza que lle saca uns 40 mts de backing a Santi, que por certo tiña un equipo liña 7-8. Para recordar ....
![]() |
| Algún peixeo puxo ó límite os equipos do #6 |
Logo de catro horas deixamos o escenario de pesca, cós brazos doloridos, pero contentos das pelexas e as capturas, aínda que todas voltaran á ría.
| Pili voltando dous bós mozos ó seu medio |
| A invasora capturada |
Finalmente só me queda facer unha reflexión.
Porque un peixe tan deportivo, que pode facer arrancadas que che saquen 20 mts de backing, que rompe terminales de 0,20 con soamente un par de kg, se pode considerar un peixe lixo por moitos pescadores e aínda mais por algún mosqueiro?
Somos pescadores ou pescadeiros?
A pesar de decir que somos pescadores recreativos e outros moitos deportivos, como podemos desprezar a este Principe das Mareas? Quizais porque non ten unha carne tan ''fina'' como as troitas?
Cada vez estou mais seguro que non todo neste mundo da pesca é trigo limpo, e que moita xente que se dí deportiva ou recreativa, non deixan de pensar en carne. Aínda que ceiben todas as súas capturas.
Un adversario da categoría do Principe das Mareas non merece este desprezo
viernes, 20 de abril de 2012
O fin de semana, Galician bonefish. Quedada en Lires
A SOLO DOS DIAS.
Pues eso que solo faltan dos días para estar en Lires disfrutando de lo lindo de la

1ª QUEDADA A MOSCA EN EL MAR
Os recuerdo los detalles.

En la ría de Lires. Coordenadas-----N: 42º 59´48” y O: 9º 14´ 53”
Os pongo dos mapas de los cruces donde os podéis liar un poco.
Este es el que hemos elegido más que elegido es el más recomendado por la gente que lo conoce y el que más apañado de precio que hemos encontrado,
Restaurante Casa Valentín en As Travesas - Pereira – Cee
Coordenadas N: 42º 59´ 40” y O: 9º 12´ 22” tienen menú de domingo formado por:
1ºplato a elegir
Mejillones
Calamares a la romana
Ensaladilla
Caldo
2º plato a elegir
Ternera asada
Ternera estofada
Cocido
Caldo
Vino de la casa, gaseosa, refrescos, agua,
Postre y café.
Precio de 10€ por persona, que para los tiempos que corren está muy bien de precio.
Si alguien quiere pescado o tiene régimen que avise al apuntarse.
Para los niños se puede repartir una ración para dos o se les puede hacer otras comidas.
En principio a las 9 quedaremos para tomar un café en el Café-bar As Eiras en el centro del pueblo coordenadas N: 42º 59´ 53” y O: 9º 14´ 36”
y que está indicado en el mapa e ir informado de cómo es la ría y la zona para quien no la conozca, también decir que el que quiera ir antes darle un poco al spinning a la playa de Nemiña sitiada a la derecha de la salida de la ría, decir que este bar el domingo abre a las 7 para el que quiera desayunar algo.
miércoles, 11 de abril de 2012
Ríos e Montes lider de audiencia. Por algo será ¡¡¡
| ||||||
| RÍOS E MONTES RECORD HISTÓRICO DE AUDIENCIA | ||||||
| El programa de caza y pesca de la Radio Galega, en la oleada de abril de 2.012 del Estudio General de Medios (EGM), ha conseguido una cifra sin precedentes. Con 46.000 oyentes en cada hora, Ríos e Montes consolida su liderazgo de audiencia y confirma la tendencia iniciada hace seis años cuando empezó a emitirse el programa. | ||||||
| OLEADA DE ABRIL DE 2.012 DEL ESTUDIO GENERAL DE MEDIOS: | ||||||
| Ser: 4.000 oyentes (de 6 a 7) 12.000 oyentes (de 7 a 8) Radio Nacional: 0 oyentes (de 6 a 7) 22.000 oyentes (de 7 a 8) Onda Cero: 26.000 oyentes (de 6 a 7) 49.000 oyentes (de 7 a 8) Ríos e Montes/Radio Galega: 46.000 oyentes (de 6 a 7) 46.000 oyentes (de 7 a 8) | ||||||
| "Ríos e Montes" había conseguido notables índices de audiencia en oleadas anteriores con cifras de 20.000 y 25.000 oyentes, llegando incluso a ser líder absoluto de audiencia en algunas oleadas, como cuando hace dos años consiguió la cifra récord de audiencia hasta este momento que era de 27.000 oyentes . Los 46.000 oyentes en cada hora de la oleada de abril de este año rompen con todas las audiencias conseguidas anteriormente por este programa y posiblemente marca la cifra récord de la emisora en esta franja horaria en el cómputo general de la emisora en los 27 anos de vida desde la puesta en marcha en 1.985. | ||||||
| | ||||||
| Los éxitos profesionales avalan el trabajo desarrollado y, es de justicia ahora, como Director de Ríos e Montes, reconocer el mérito y el talento de los numerosos colaboradores y asesores del programa, con Moralejo, Cobo, Casal y Torres a la cabeza de todos ellos. Muchas gracias por vuestra aportación y mi agradecimiento más especial a la audiencia del programa. Miguel Piñeiro. | ||||||
|
martes, 10 de abril de 2012
Plantacións de arbolado de ribeira e malnacidos
Denuncian graves daños en la plantación de alisos realizada en las riberas del río Xuvia
Fonte: Diario de Ferrol
carmela lópez > ferrol . La Sociedade de Caza e Pesca Xuvia denunció ante el servicio de Conservación da Natureza, dependiente de la Xunta de Galicia, una serie de actos vandálicos en las riberas del río Xuvia, a fin de que se depuren responsabilidades. En concreto, se causaron destrozos en medio centenar de ejemplares arbóreos que habían sido plantados recientemente.
Según se informa a través de una nota de prensa, el pasado 12 de marzo, un grupo de catorce socios de la entidad Caza e Pesca Xuvia procedieron a la plantación de un total de 250 ejemplares de aliso (Alnus glutinosa), con el fin de reponer pies de arbolado muerto o caido en los últimos años por la plaga del hongo Phitophtora Alni.
Esta plantación fue autorizada por la Dirección Xeral de Conservación da Natureza, debido a que el río Xuvia pertenece a la Rede Natura 2000 y constituye un Lugar de Interés Comunitario (LIC), por lo que goza de especial protección.
Pues bien, ayer se detectaron importantes daños en un tramo de la desembocadura, que la Sociedade de Caza e Pesca Xuvia atribuye a un “vandalismo común”, “con especímenes rachados e arroxados o río”, que afectaron unas quince unidades.
Según se informa en la nota de prensa, en la zona de la Presa do Rei hay otro tramo de 280 metros de longitud que fue reforestado en la misma plantación y que sufrió el arrancado sistemático de unos 35 árboles, de forma que no quedó ni un solo ejemplar de los plantados en este lugar en el mes de marzo.
Los denunciantes relacionan esta hecho con un eucaliptal existe en las proximidades y piden a la Xunta que “se depuren responsabilidades por este vandalismo gratuito que amenaza a conservación da ribeira do río Xuvia nun tramo moi afectado pola praga de Phitophthora Alni, que seca os ameneiros, e polo paso do Klaus hai tres anos, que deixou unha grande zona de ribeira sen a protección do arborado”.
Ante estos hechos censurables, la entidad denunciante pide la colaboración de paseantes y vecinos para contribuir con cualquier pista que pueda aclarar su autoría, informando a los guardas que vigilan la zona.
Sabedes o que fode ter perfectamente claro quen foi o cabrón que che escarallou un traballo, e non poderlle tundir as costelas a xeito ???
Según se informa a través de una nota de prensa, el pasado 12 de marzo, un grupo de catorce socios de la entidad Caza e Pesca Xuvia procedieron a la plantación de un total de 250 ejemplares de aliso (Alnus glutinosa), con el fin de reponer pies de arbolado muerto o caido en los últimos años por la plaga del hongo Phitophtora Alni.
Esta plantación fue autorizada por la Dirección Xeral de Conservación da Natureza, debido a que el río Xuvia pertenece a la Rede Natura 2000 y constituye un Lugar de Interés Comunitario (LIC), por lo que goza de especial protección.
Pues bien, ayer se detectaron importantes daños en un tramo de la desembocadura, que la Sociedade de Caza e Pesca Xuvia atribuye a un “vandalismo común”, “con especímenes rachados e arroxados o río”, que afectaron unas quince unidades.
Según se informa en la nota de prensa, en la zona de la Presa do Rei hay otro tramo de 280 metros de longitud que fue reforestado en la misma plantación y que sufrió el arrancado sistemático de unos 35 árboles, de forma que no quedó ni un solo ejemplar de los plantados en este lugar en el mes de marzo.
Los denunciantes relacionan esta hecho con un eucaliptal existe en las proximidades y piden a la Xunta que “se depuren responsabilidades por este vandalismo gratuito que amenaza a conservación da ribeira do río Xuvia nun tramo moi afectado pola praga de Phitophthora Alni, que seca os ameneiros, e polo paso do Klaus hai tres anos, que deixou unha grande zona de ribeira sen a protección do arborado”.
Ante estos hechos censurables, la entidad denunciante pide la colaboración de paseantes y vecinos para contribuir con cualquier pista que pueda aclarar su autoría, informando a los guardas que vigilan la zona.
Sabedes o que fode ter perfectamente claro quen foi o cabrón que che escarallou un traballo, e non poderlle tundir as costelas a xeito ???
Nesas estamos. Case 300 m de ribeira reforestada e arrancada por un malnacido. Se o chego a coller coas mans na masa, bañar, báñase ...
sábado, 7 de abril de 2012
Ule a ría a robaliza. Atando as moscas para esta tempada I
Con este malfadado tempo que nos veu enriba todo anda adiantado. Arbores, frores e paxaros andan descontrolados.
E imaxino que as robalizas tamen andan no mesmo.
Estes días veuse unha gran mancha de peón (Ahterina presbiter) na desembocadura do Xuvia. A falta de caudal do río e atemperatura da ría serán os responsables, imaxino.
O caso é que a remolque deste cardumen apareceron cantidade de reos que se están internando xa no río logo de pórse cegos cos peóns.
Ven isto a conto de que tamén seguindo a estes adiantados turistas estivales, tamén estarán as robalizas internándose na ría.
E como non todo van ser salmónidos, púxenme mans á obra pola tarde, e isto foi o que saeu do torno entre outras cousas.
E imaxino que as robalizas tamen andan no mesmo.
Estes días veuse unha gran mancha de peón (Ahterina presbiter) na desembocadura do Xuvia. A falta de caudal do río e atemperatura da ría serán os responsables, imaxino.
O caso é que a remolque deste cardumen apareceron cantidade de reos que se están internando xa no río logo de pórse cegos cos peóns.
Ven isto a conto de que tamén seguindo a estes adiantados turistas estivales, tamén estarán as robalizas internándose na ría.
E como non todo van ser salmónidos, púxenme mans á obra pola tarde, e isto foi o que saeu do torno entre outras cousas.
| Muxo verdoso |
| Muxo traslúcido |
| Muxo de lá de ovella |
| Un pequeno banco de muxos |
Suscribirse a:
Entradas (Atom)











