Extractado do artigo de GALICIAHOXE.COM
Enlace http://www.galiciahoxe.com/vivir-hoxe-galicia/gh/xunta-adxudicara-agosto-seguimento-120-depuradoras-municipais/idEdicion-2011-08-06/idNoticia-691777/
O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, afirmou que o Goberno galego ten o "compromiso" de que a herdanza para futuras xeracións debe ser "como mínimo a mesma" que a actual e avanzou que en agosto se adxudicará o contrato para o seguimento das 120 depuradoras municipais feitas polo Executivo autonómico.
"Dende a Xunta imos facer un dobre traballo: imos colaborar na supervisión das depuradoras feitas en Galicia e na súa explotación", asegurou Feijóo, que se referiu ao concurso para o seguimento e supervisión de 120 depuradoras municipales,con o fin de que se manteñan activas e teñan un tratamento efectivo que "permita devolver a auga nas mesmas condicións" en que se capta dos ríos.
O presidente da Xunta indicou que o Goberno autonómico tamén colaborará na explotación, cun decreto --que desenvolve a Lei de Augas-- para que as entidades locais decidan entre manter a xestión das depuradoras ou trasladala á administración galega. O decreto, dixo, estará aprobado este ano e entrará en vigor en 2012.
A ver se é verdade todo isto.
Por certo non estaría de mais recordar que o que suscribe apuntoulle esta idea ós representantes do PP nunha reunión conxunta con sociedades de pesca que tivo lugar en Decembro de 2009 antes das eleccións autonómicas. E tamén agradecerlle ó Sr Xaime Castiñeira que tomara nota desta proposta.
Nembargantes a Sr Ana Diaz (de infausto recordo no seu paso pola Consellería de Medio Ambiente) xa puxo o berro no ceo porque con esa proposta se invadían competencias municipais. Política típica: Para cada solución, un problema ...
Finalmente parece ser que non era tan imposible pór un pouco de orde na depuración de augas residuais.
Creo que será un paso importante para recuperar a calidade de gran parte das nosas augas continentais.
domingo, 7 de agosto de 2011
lunes, 1 de agosto de 2011
Plenitud en el Xuvia
Un relato de Pepe Varela. Publicado no seu blog da Voz
La lámina de azabache tendida sobre el agua represada se dilataba un centenar de metros río arriba, en la base del cañón que formaban las pendientes laderas. Nacía a los pies de un corriente blanda arrugada en crestas redondas y brillantes, para morir coronando un azud acolchado por el musgo. La quietud del aire tibio de la media tarde de julio depositaba sobre la superficie acuosa una vaporosa capa de seda negra, que se hacía espejo oscuro por la tupida sombra de la bóveda que armaban los fresnos y los alisos. En las orillas, el verdor de las falsas acacias desplegadas se repetía en una imagen untuosa que se interponía como una pantalla para escamotear el lecho y sus misterios.
Pero un pálpito presentía que allí estaban las truchas. Con pisadas cautelosas, tanteando el piso para minimizar las ondas que iban a anunciar la intrusión sobre el plano exacto del espejo líquido, se imponía la ortodoxia del método. Selección y jerarquización de objetivos y empezar con lances cortos, ejecutados con dulzura para acariciar la tersura del agua. Cacheando las impenetrables oscuridades abrigadas por los helechos, por las raíces que el estiaje aireó, con presteza pero sin improvisación, con temple. Uno tras otro, en ese espacio menguado, ocho peces respondieron con fiereza al meticuloso paso de la Meps dorada del doble cero.
Tres de las truchas fueron indultadas por la talla, pero alguna de las otras cinco compensó holgadamente el tamaño de las chicas. La secuencia completa tal vez no se haya prolongado más allá de media hora, después de varias de pesca con cuatro capturas en el cesto, pero fue de tal intensidad y precisión, que colmó el ánimo con semejante paz que puso fin a la jornada. Cualquier otro intento, haber cedido a la tentación de la codicia, dejarse seducir por nuevos escenarios aguas arriba, tiznaría el regalo de la plenitud serena.
La lámina de azabache tendida sobre el agua represada se dilataba un centenar de metros río arriba, en la base del cañón que formaban las pendientes laderas. Nacía a los pies de un corriente blanda arrugada en crestas redondas y brillantes, para morir coronando un azud acolchado por el musgo. La quietud del aire tibio de la media tarde de julio depositaba sobre la superficie acuosa una vaporosa capa de seda negra, que se hacía espejo oscuro por la tupida sombra de la bóveda que armaban los fresnos y los alisos. En las orillas, el verdor de las falsas acacias desplegadas se repetía en una imagen untuosa que se interponía como una pantalla para escamotear el lecho y sus misterios.
Pero un pálpito presentía que allí estaban las truchas. Con pisadas cautelosas, tanteando el piso para minimizar las ondas que iban a anunciar la intrusión sobre el plano exacto del espejo líquido, se imponía la ortodoxia del método. Selección y jerarquización de objetivos y empezar con lances cortos, ejecutados con dulzura para acariciar la tersura del agua. Cacheando las impenetrables oscuridades abrigadas por los helechos, por las raíces que el estiaje aireó, con presteza pero sin improvisación, con temple. Uno tras otro, en ese espacio menguado, ocho peces respondieron con fiereza al meticuloso paso de la Meps dorada del doble cero.
Tres de las truchas fueron indultadas por la talla, pero alguna de las otras cinco compensó holgadamente el tamaño de las chicas. La secuencia completa tal vez no se haya prolongado más allá de media hora, después de varias de pesca con cuatro capturas en el cesto, pero fue de tal intensidad y precisión, que colmó el ánimo con semejante paz que puso fin a la jornada. Cualquier otro intento, haber cedido a la tentación de la codicia, dejarse seducir por nuevos escenarios aguas arriba, tiznaría el regalo de la plenitud serena.
domingo, 31 de julio de 2011
Salmóns a seca
Esperando que chegue o día de poder lanzar secas (con garantías) a salmóns con gañas de comedia, comparto este enlace con vosoutros.
Non obstante xa aviso con antelación de que o día que consiga clavar un plateado con seca, posiblemente me teñan que ingresar no psquiátrico mais cercano, cunha crise grave e duradeira.
Non obstante xa aviso con antelación de que o día que consiga clavar un plateado con seca, posiblemente me teñan que ingresar no psquiátrico mais cercano, cunha crise grave e duradeira.
miércoles, 27 de julio de 2011
III OPEN MIGUELPESCA 2011
Se o tempo e o nivel das augas o permiten o día 3 de Setembro terá lugar o III OPEN MIGUELPESCA no couto troiteiro de San Sadurniño.
Paticiparan os clasificados nos torneos oficiosos de mais renome de Galicia, a saber:
A maiores a dirección técnica en mans de Alberto Mera da garantía de que todo o proceso competitivo se fará ó milímetro.
Esperemos que os nosos temores con respecto ó nivel das augas queden niso, en temores infundados e que o tempo nos acabe de botar un cable.
Dende estas liñas tamén quero agradecer a achega do Concello de San Sadurniño que comprometeu o préstamo de maquinaria e persoal para adecentar algún tramo do río que está a ser devorado polas silvas.
Nada mais, recordade que as resabiadas troitas do Xuvia esperan por vos.
Enlace: http://www.miguelpesca.com/open%20miguelpesca2011.htm
Paticiparan os clasificados nos torneos oficiosos de mais renome de Galicia, a saber:
- Waldemar
- Santiaguiño do Monte
- Cibeira
- Cidade de Narón
A maiores a dirección técnica en mans de Alberto Mera da garantía de que todo o proceso competitivo se fará ó milímetro.
Esperemos que os nosos temores con respecto ó nivel das augas queden niso, en temores infundados e que o tempo nos acabe de botar un cable.
Dende estas liñas tamén quero agradecer a achega do Concello de San Sadurniño que comprometeu o préstamo de maquinaria e persoal para adecentar algún tramo do río que está a ser devorado polas silvas.
Nada mais, recordade que as resabiadas troitas do Xuvia esperan por vos.
Enlace: http://www.miguelpesca.com/open%20miguelpesca2011.htm
martes, 26 de julio de 2011
Dobles soldos. Presuntos furtivos na administración
Galiza, coma España, é un pais incrible.
Resulta que algúns dos nosos funcionarios non deben de cobrar a fin de mes e por iso, necesitan dotarse dun soldo a maiores para asegurarse de ter un soldo polo menos.
Isto non é novo. Recordade aqueles listos da Deputación de Lugo que tiñan unha consultoría paralela que facía chollos para a administración, esa na que eles curraban pouco e por iso tiña que contatar asesorías externas.
Da misma maneira acaban de coller a un artista en Pantín (Valdoviño) que no seu coche oficial de Medio Rural (Servizo de prevención de incendios-Distrito I) levaba 8 kg de percebes e un traxe de neopreno. O que dicíamos: Por complementar.
Pero resulta que isto xa pasou tamen en Medio Rural no caso de Ximonde. O peón que ''paleaba'' salmóns e lampreas do capturadeiro e que finalmente e polos seus compañeiros foi collido coas mans na masa.
O lamentable neste caso foi que si ben o delicuente foi desactivado e trasladado de servicio o seu castigo foi tan irrisorio que da vergoña allea referilo: Tres meses de suspensión de soldo e o traslado.
O que non pode ser é que ante un caso que salpica á honorabilidade dun colectivo capaz e sacrificado, que en moitas ocasións rinde ó 200 %,facendo mais horas das que lle corresponden, se atalle un comportamento desleal cunha sanción irrisoria como no caso de Ximonde.
Esperamos que unha sanción exemplar sirva para poñer a cada un no seu sitio e deixar empatenada a folla de servicios do colectivo. Eles mesmos reclaman este castigo exemplar segundo comentan fontes do mesmo servicio.
Quedamos á espera.
Tendes mais información en Albertrucho e miguelpesca : http://albertrucho.blogspot.com/2011/07/despues-de-ximonde.html http://www.miguelpesca.com/especiales%20percebes.htm
Resulta que algúns dos nosos funcionarios non deben de cobrar a fin de mes e por iso, necesitan dotarse dun soldo a maiores para asegurarse de ter un soldo polo menos.
Isto non é novo. Recordade aqueles listos da Deputación de Lugo que tiñan unha consultoría paralela que facía chollos para a administración, esa na que eles curraban pouco e por iso tiña que contatar asesorías externas.
Da misma maneira acaban de coller a un artista en Pantín (Valdoviño) que no seu coche oficial de Medio Rural (Servizo de prevención de incendios-Distrito I) levaba 8 kg de percebes e un traxe de neopreno. O que dicíamos: Por complementar.
Pero resulta que isto xa pasou tamen en Medio Rural no caso de Ximonde. O peón que ''paleaba'' salmóns e lampreas do capturadeiro e que finalmente e polos seus compañeiros foi collido coas mans na masa.
O lamentable neste caso foi que si ben o delicuente foi desactivado e trasladado de servicio o seu castigo foi tan irrisorio que da vergoña allea referilo: Tres meses de suspensión de soldo e o traslado.
O que non pode ser é que ante un caso que salpica á honorabilidade dun colectivo capaz e sacrificado, que en moitas ocasións rinde ó 200 %,facendo mais horas das que lle corresponden, se atalle un comportamento desleal cunha sanción irrisoria como no caso de Ximonde.
Esperamos que unha sanción exemplar sirva para poñer a cada un no seu sitio e deixar empatenada a folla de servicios do colectivo. Eles mesmos reclaman este castigo exemplar segundo comentan fontes do mesmo servicio.
Quedamos á espera.
Tendes mais información en Albertrucho e miguelpesca : http://albertrucho.blogspot.com/2011/07/despues-de-ximonde.html http://www.miguelpesca.com/especiales%20percebes.htm
viernes, 22 de julio de 2011
II OPEN DE PESCA DE REO A MOSCA POR PARELLAS DA SOCIEDADE RIO MANDEO
II OPEN DE PESCA DE REO A MOSCA POR PARELLAS SOCIEDADE RIO MANDEO
Este ano voltaremos aló a negociar, que non pescar (que iso é moi improbable) cós reos mais desconfiados da Gallaecia.
Informaremos dos nosos fracasos, e trunfos se os houbera.
Guillermo ponte as pilas, que este ano non podemos baixar da metade da táboa ¡¡¡
miércoles, 20 de julio de 2011
Moscas viaxeiras. Agora Alaska
Non, non me chamedes cabroncete por restregarvos polos morros unha viaxe de pesca.
Lamentablemente as cousas non están como para que me poida permitir unha viaxe de pesca.
O ano pasado xa tiven a miña oportunidade e creo que a aproveitei.
Nesta ocasión un grupo de amigos marcha para Alaska e o seu obxectivo son os salmóns. E digo ben salmóns porque van ter a tiro 5 especies diferentes.
O liante desta expedición foi o gañador do Master Miguelpesca da edición pasada, Mr Delgado, que congregou onda el a un grupo de amigos entre os que está o amigo Brandón.
E claro como sabe da miña querencia polo montaxe de moscas ''folklóricas'', pois lioume para que lle montara un elenco có que enfrontarse cós reis do Pacífico.
Eiquí tendes os resultados.
Parte destes patróns son reinterpetración de creacións de Steve Burke, pero hai creacións da casa como as gambas, que xa pescaron varias especies de mar e de río e espero que trunfen no país dos paganitos.
Non obstante e en previsión de que haxa continxencias varias (singularmente rexeitamento ou roturas) tamen viaxarán en préstamo para os paises paganitos as miñas moscas de salmón e de tarpón, que a folklóricas non lles gaña ninguén, para asegurar o éxito dos mosqueros galaicos.
Soamente queda desexarlles sorte e forza nos brazos.
Lamentablemente as cousas non están como para que me poida permitir unha viaxe de pesca.
O ano pasado xa tiven a miña oportunidade e creo que a aproveitei.
Nesta ocasión un grupo de amigos marcha para Alaska e o seu obxectivo son os salmóns. E digo ben salmóns porque van ter a tiro 5 especies diferentes.
O liante desta expedición foi o gañador do Master Miguelpesca da edición pasada, Mr Delgado, que congregou onda el a un grupo de amigos entre os que está o amigo Brandón.
E claro como sabe da miña querencia polo montaxe de moscas ''folklóricas'', pois lioume para que lle montara un elenco có que enfrontarse cós reis do Pacífico.
Eiquí tendes os resultados.
| sockeye orange |
| coho blue |
| comet fluor |
| ally´s chicle |
| chum salmon slammer |
| ally`s verdosa |
| egg fly flor |
| egg fly rosa |
| fat freddy |
| gamba fluor |
| gamba laranxa |
| parakeet de cola de coello |
| parakeet rosa |
| a selección que vai para aló |
Non obstante e en previsión de que haxa continxencias varias (singularmente rexeitamento ou roturas) tamen viaxarán en préstamo para os paises paganitos as miñas moscas de salmón e de tarpón, que a folklóricas non lles gaña ninguén, para asegurar o éxito dos mosqueros galaicos.
Soamente queda desexarlles sorte e forza nos brazos.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
